Το αδηφάγο pac-man
Κατερίνα Γραμματικού
Είναι
ολόκληρο ένα στόμα. Τρώει λαίμαργα. Πεινασμένος λύκος που εξολοθρεύει ολόκληρα κοπάδια.
Σταματά μόνο μπροστά στην εξαφάνιση.
Στην
προσπάθειά τους πολλοί να γλιτώσουν από το στόμα του, να το ξεγελάσουν, φορούν
μάσκες, γάντια, στολές, δεν αγγίζουν και ερωτοτροπούν ανέπαφα. Μα αυτό εκεί, να
τους αναγνωρίζει και να χτυπά δίχως καμιά διάκριση μέσα στο λαβυρινθώδες κόσμο
του.
Ανθρώπινα
όντα τα βλέπει εχθρικά φαντασματάκια και η προγραμματισμένη λειτουργία του υπαγορεύει
: εξόντωσέ τα!
Κι αυτά
τότε τρυπώνουν δεξιά και αριστερά, ανεβαίνουν από κάτω, κατεβαίνουν από πάνω,
τρέχουν να προλάβουν να φτάσουν στο ασφαλές καταφύγιο της απομάκρυνσης. Σαν το
σκοτάδι να γλιτώνει προσωρινά τον καταζητούμενο.
Η
συμπαντική του δύναμη προέρχεται από την εξουδετέρωση. Η γλώσσα μηχανής και η
εργαστηριακή δομή του όρισαν on/off, στο μηδέν να θανατώνει και να
μπορεί να αντιγράφεται. Δεν υπάρχει παρά μόνο αν τρώει σκοτώνοντας. Ένας καλά
κατασκευασμένος δολοφόνος που δεν θα σταματήσει να τρώει παρά μόνο αν φάει και
τον εαυτό του. Εάν βέβαια δεν τον προλάβει ο εξολοθρευτής του, αφού όσο αυτό θα
τρώει και μέχρι να φαγωθεί, διμοιρίες από pac-man τύπου covid-19 θα προσπαθούν
να εκτελούν εντολές μέχρι να αυτοεξοντωθούν.
Σχόλια