Μόλος Ναυπλίου πριν την κατασκευή μαρίνας- Κ.Γ. Το ΄φερνε γύρω-γύρω χθες η μάνα το στάρι. Δεν έλεγε να το βράσει. Αργοπορούσε ηθελημένα ο νους της. Σ’ έψαχνε πάλι κι εσύ πουθενά να φανείς. Τρείς μήνες σε ζητάει. «Νηστικός, που θα πάει;» ίσως να σκέφτηκε κι άναψε το μάτι της κουζίνας. Συγκέντρωσε τα υλικά: το ρόδι, καρύδια, αμύγδαλα, έφτιαξε σημαία τις σταφίδες, ξανθές στη μια μεριά, μαύρες απ’ την άλλη. Λίγη φρυγανιά και μαϊντανό. Την ζάχαρη την άφησε για σταυρό στο τέλος. Μύρισε λιβάνι το σπίτι. Ρίξαμε πρώτα στα κεραμίδια κι έπειτα μας φίλεψες το φαΐ σου και θυμήθηκα τις λέξεις που σου είχα γράψει σε ένα γράμμα: Φαντάρο σε έστειλαν αδελφέ με ανοικτή ημερομηνία. Δεν ήθελες να καταταγείς. Ποιος λαβωμένος στο μέτωπο θέλει ξανά να πολεμήσει όταν και οι νικητές υποφέρουν.
Ανοικτό σημειωματάριο της Κατερίνας Γραμματικού