Ανυπομονησία στο σπίτι. Οι μικροπωλητές έφθαναν από νωρίς και στο δρόμο συναντούσες παιδιά να κρατούν ήδη τα τρόπαια. Έπρεπε να βιαστούμε. Με το κτύπημα της καμπάνας, οι πάγκοι είχαν διώξει το περισσότερο εμπόρευμα. Δεν θα βρίσκαμε αυτό που θέλαμε. Το κράνος, η χειροβομβίδα, το όπλο με τις βεντούζες, ποιος θα τα κρατήσει όλα αυτά τώρα; Αντί για παιδικά παιχνίδια, έξω απ’ την εκκλησία, πουλάνε νοσταλγία. Κάποιοι πάγκοι μπερδεύονται κι ακολουθούν πιστά την περιφορά της εικόνας. Μοιάζουν με καροτσάκια αναπήρων που προσμένουν το θαύμα: να γινόταν να αναγεννηθεί το αληθινό παιχνίδι!Ανάμεσα στα σοκάκια του χωριού, κολλημένα στους μαντρότοιχους, αναμμένα κεριά προϋπαντούν τα εξαπτέρυγα και την ανάσα σου πνίγει το λιβάνι· Δυόσμος και βασιλικός τις αυλές. Σε ρωτώ: «Που είσαι;» Και μου λες: «Μεγάλωσα για να παίζω πόλεμο» . Όχι, ηττήθηκες, απλά. Από έναν δειλό θάνατο. Ιδέα του εχθρού είναι να λέει: «Θα σε νικήσω!» Για λίγο ξεγελάστηκες μόνο και βγήκες στην αλ...
Ανοικτό σημειωματάριο της Κατερίνας Γραμματικού