O Παρλαπίπης

Πατήστε εδώ και φτάσατε στο μύθο http://www.easywriter.gr/ebooks/item/1367  

Kοπιάζεις πάντα για να ανέβεις, θεωρώντας πως το κατέβασμα θα είναι τσουλήθρα. Ξεγελάστηκες. Ανεβαίνεις γρήγορα όταν δεν γλιστρά το έδαφος. Πρόσεχε στο χαμήλωμα. Προσοχή στα απότομα ύψη που δεν έχεις να βάλεις πουθενά γάντζο. Η πρόκληση βρίσκεται στο έδαφος, από κει που θα εκτιναχθείς. Σεβάσου το.

Το μέλλον στον πλανήτη γη θα εξελιχτεί στη φιλοσοφία ΖΕΝ. Τα πάντα μπορούν να είναι μικρά όταν είναι αποδοτικά και δεν καταστρέφουν προκειμένου να θρέψουν υπερ-επαρκώς τον πληθυσμό που  μάλιστα είναι αυτός που δεν πεινάει.

30/10/1970 ημέρα Παρασκευή Τώρα πια έγινα γιόγκι βάτραχος. Δεν σηκώνομαι από τον απορροφητικό καναπέ «για ψύλλου πήδημα». Επιλέγω πλέον αυστηρά τα εντομάκια που θέλω να πιάσω έχοντας πάντα τη μακριά μου γλώσσα. Τώρα πια απόκτησα τα χαρίσματα της προϊούσας μεσηλικίωσης και γιορτάζω την απελευθέρωση από τις «φυλακές ανηλίκων παιδικής μνήμης» για να μπω δέσμια στα 47 των ενηλίκων χρόνια.

        Γράμμα στον Αϊ Βασίλη Πιστέ μας Αϊ Βασίλη, έλα ξανά! Έγινες ένα με τις γιορτές  και την ζωή μας κι ας έρχεσαι απ’ τα παραμύθια. Μοιάζεις αληθινός και πάντα μας ξεγελάς. Εδώ (στην πόλη μου), ετοίμασαν πρόχειρο καταυλισμό, ολόκληρο «χωριό», για να ξεκουράζεσαι από την κούραση των ημερών. Σ’ αγαπάμε, γι’ αυτό! Άργησες κι έχασες  την τελετή ανάματος του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Είναι κάτι σαν δεξίωση και δηλώνει επίσημα την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων, προς  χάριν της παράδοσης κι εσύ ήσουν εξαίρετος καλεσμένος. Δεν πειράζει. Κατάφερες όμως, παρόλη τη θωριά σου, να υπερπηδήσεις  πολλές «κλειστές εισόδους» κρατών και να πας σε πολλές ηπείρους. Εσύ! Που άλλοτε περνούσες με ελευθέρας, παντού, μόνο με μια e - pass . (Κάνεις και μαγικά βέβαια, σε ξέρουμε, χρόνια τώρα.) Πιο τολμηρό σε βρίσκω φέτος κι ας «έκοψες» κάπως,  λόγω κρίσης θα ‘ναι. Σε τούτη την πλατεία πάντως, ένα ψιλολέλεκο δέντρο σε περιμένει, αληθινό θα’ ναι...

  Με το ποδήλατο στην πόλη (παρότι τυχαίνει να ζω στο - κατά τα άλλα- όμορφο Ναύπλιο) δεν μπορείς εύκολα (χαλαρά  και ανέμελα) όλες τις ώρες και μέρες να κινηθείς στους δρόμους και τα στενά του. Με τα πόδια σκοντάφτεις παντού - ακόμα και στα πεζοδρόμια, που είναι πλέον μηχανοδρόμια (λέγεται και αλλιώς αυτό: πως ένας ορθοπεδικός έχει πάντα δουλειά ). Με το αυτοκίνητο πάλι, δεν βρίσκεις να παρκάρεις και δεν είσαι ούτε φανατικός του δίτροχου. Ο καναπές σε κούρασε και η τηλεόραση δεν έχει τίποτα. Τι κάνεις; Καταρχήν ονειρεύεσαι. Είσαι πάνω σε ένα ποδήλατο σε μιά ονειρεμένη πόλη και κανένας δεν σου χτυπά τα νεύρα στο κεφάλι. Όλοι και όλα συμβάλλουν στο να έχεις μιά ήσυχη και μία όπως σου αρμόζει, φυσική κατάσταση, ώστε να αναγεννιέσαι από τις σκοτούρες της ζωής.  Αλλά δεν είναι έτσι ή, κάπως έτσι. Γιατί οι νοήμονες φρόντισαν να σε ξυπνούν όταν χαζεύεις και ονειροπολείς (ακόμα και πάνω στο ποδήλατο) και να σε κοιμίζουν όταν σκέφτεσαι και δυσπιστείς με τις ανόητες υποδείξει...

Η Χωματερή έρχεται δίπλα μας. Τι άλλο θέλουμε; Δεν φανταζόμουν ποτέ πως αυτά τα πλατιά πεζοδρόμια, οι ονειρικοί πεζόδρομοι, οι πέργκολες  τύπου «Πύλη Βρανδεμβούργου» και τα ανθισμένα δέντρα να προϊδεάζουν την επερχόμενη Πολιτική Άνοιξη, θα μας οδηγούσαν έξω από την Πύλη μιας χωματερής! Μόλις βγαίνουμε από τους θαλάμους αερίων που μας διοχετεύουν μυστικά, σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μέσα, χειμώνες ολόκληρους τώρα τα πυρηνελαιουργεία της περιοχής αγγελιοφόρος φέρνει κι άλλο μήνυμα.  Δεν μας αρκεί το ασφυκτικό περιβάλλον της πόλης του Ναυπλίου, που μοιάζει με γκέτο από ανθρώπους - κατοίκους που βρίσκονται μόνιμα υπό διωγμό, ούτε ο κανιβαλικός τρόπος ζωής της. Θέλουμε κάτι ακόμα  πιο δυνατό να μας ντοπάρει και τα σκουπίδια είναι πολύ δυνατό χάπι. Φανταστείτε ένα σενάριο θρίλερ για τον τόπο μας: να γίνεται και καύση σκουπιδιών τους καλοκαιρινούς μήνες!  <<<< >> Τα σκουπίδια έρχονται δίπλα μας. Οι πολιτικές οικογένειες ακολουθούν μονοπάτια που ...

«Ποτέ παιδί μου από την βρύση»   «Τουλάχιστον εμείς πίνουμε πάντα εμφιαλωμένο» ξαλαφρώνουμε έχοντας έτοιμο το μηχανισμό άμυνας για το (μη)πόσιμο νερό. Νερό από «νερό» έχει διαφορά και εμείς επιλέγουμε πάντα το ασφαλές και ελεγμένο νερό του εμπορίου (για να κοιμόμαστε ήσυχοι). Μάλιστα, πολλές φορές, δεν επιλέγουμε  τόσο τη μάρκα (αφού όλες πάνω κάτω είναι ίδια) αλλά την τιμή της εξάδας. Αποφεύγουμε πάντα να μαγειρεύουμε με  το επικίνδυνο νερό του δικτύου της πόλης ή του χωριού μας και «ποτέ από την βρύση», μέχρι να λυσσάξουμε! Δεν είναι λίγοι δε αυτοί που λούζονται , ή ποτίζουν τις γλάστρες τους με εμφιαλωμένο νερό. Σίγουρα  κάτι ξέρουν περισσότερο και δεν το λένε. Ξεχάσαμε την εικόνα με το ποτήρι κάτω από τη βρύση του νεροχύτη και απαρνηθήκαμε  το τρεχούμενο χάριν της ασφάλειας του πλαστικού μπουκαλιού, αφού πάνω του αναγράφεται πλήρως η ανάλυση  και οι ποιοτικές προδιαγραφές του!  Ένα άλλο  νερό όμως επιλέγεται  ακούσια κι ενώ δεν το...

K έντρα Δια Βίου Μάθησης Άργους – Μια πονεμένη ιστορία (Δήμος εναντίον ΚΔΒΜ) Της Κατερίνας Γραμματικού Υπεύθυνη εκπαίδευσης του Κέντρου Δια Βίου Μάθησης Δήμου Άργους –Μυκηνών Από τότε που η Δια Βίου Μάθηση «ήρθε» στην Αργολίδα και στην πόλη του Άργους, ως οργανωμένη δομή το 2005 (επί δημάρχου Πλατή), πολλά έχουν αλλάξει. Παρότι όλα έδειχναν μια θετική προοπτική εξέλιξης, σε ποιοτικές προδιαγραφές βασισμένη, στον τομέα της εκπαίδευσης ενηλίκων, κάποιοι ανέκοψαν αυτήν την πορεία. Μέσα από το πρίσμα στρεβλών πολιτικών και κοντόφθαλμων εκτιμήσεων, σε πανελλαδικό επίπεδο, κάθε κίνηση για εκμετάλλευση ενός κοινού αγαθού που προσφέρεται δωρεάν στον πολίτη, όπως της παροχής ποιοτικής γνώσης οπισθοδρόμησε. Αυτό που συμβαίνει όμως σήμερα στο δήμο Άργους-Μυκηνών είναι ακόμη χειρότερο. Όταν σε πολλούς άλλους δήμους της Ελλάδας τα πρώην ΚΕΕ (κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων) «ξανάνοιξαν» ως Κέντρα Δια Βίου Μάθησης των δήμων πλέον, με λαμπρές προοπτικές και καλή συνεργασία σε πολλούς από α...