O Παρλαπίπης

Outdoor magazine by Katerina Grammatikou

Ελευθερία στα όνειρα; Η αθέατη απειλή. «Ιδές, και εις τα ονείρατα ομογνωμούμε, καθώς εις τη θέληση και εις όλα τ ‘άλλα έργα». Ελεύθεροι πολιορκημένοι, Διονύσιου Σολωμού Κατερίνα Γραμματικού  Ο πόλεμος των εικόνων, η πληθώρα πληροφοριών που εμπεριέχουν το «κακό», η υπολανθάνουσα αισθητική ως απόρροια κι όχι ως άποψη, προβάλουν στέρηση ελευθερίας, κατάσταση συλλογικής απειλής για τον υπεξούσιο πολίτη. Απειλή που τρυπώνει ακόμη και στον ύπνο του. H  αισθητική καλλιέργεια έχει άμεση σχέση με την ελευθερία ( Charlotte   Beradt ). Στα όνειρα του «Ανθρωπάκου» (βλ. Βίλχεμ Ράιχ) χοροπηδούν συστημικά στοιχειά εισβάλλοντας υποδόρια ως γραφειοκρατία δημοσιοϋπαλληλικού μηχανισμού και ως οι κρατικές διατάξεις (μια μορφή σαδισμού και υποταγής). Εισβάλλουν ως απαγορευτικά μέτρα που στοχεύουν  πάντα  στην ελευθερία του Άλλου (μορφή ενοχοποίησης και τιμωρίας ταυτόχρονα με κατάργηση του Εγώ), προβάλλουν και ως ψευδο-ανταποδοτικά μέτρα (μορφή ταπ...

                         BonsaiStories   “Γυναίκα πίσω από την κουρτίνα “ Εκατόν τριάντα επτά μέρες. Τόσες είχαν περάσει μέχρι τη μέρα που έφυγε. Τις μετρούσε μία μία η Λουκία πίσω από την κουρτίνα του καθιστικού. Από εκεί παρακολουθούσε κι όλες τις κινήσεις της αυλής στο γειτονικό σπίτι. Τον αισθανόταν και τον αφουγκραζόταν σιωπηλά. Είχε ως φαίνεται κι αυτή τις ενοχές της. Μήπως ήταν αυτή που έσερνε τα καράβια στις ακτές; Ή μήπωςαυτή βαστούσε τις άγκυρες, μη τυχόν και σηκωθούν και μαζί με τα καράβια λυθούν και συνειδήσεις; Ίσως, σκεφτόταν για να δικαιολογηθεί, πως κάπως έτσι θα΄φτασε και τούτος: δούλος μαζί με Άλλους, στοιβαγμένος στα αμπάρια κάποιας γαλέρας, σε μια τριήρη μέσα κιέτσι να βρέθηκε εδώ, όμοια όπως του’ τυχε του έρμου Οδυσσέα, άγρια να περιπλανηθεί, μα να σωθεί. Μπορεί και να ξέχασε ο καπετάνιος πανιά να αλλάξει κι αυτά από αντανάκλαση πήρα...

Πατήστε εδώ και φτάσατε στο μύθο http://www.easywriter.gr/ebooks/item/1367  

Kοπιάζεις πάντα για να ανέβεις, θεωρώντας πως το κατέβασμα θα είναι τσουλήθρα. Ξεγελάστηκες. Ανεβαίνεις γρήγορα όταν δεν γλιστρά το έδαφος. Πρόσεχε στο χαμήλωμα. Προσοχή στα απότομα ύψη που δεν έχεις να βάλεις πουθενά γάντζο. Η πρόκληση βρίσκεται στο έδαφος, από κει που θα εκτιναχθείς. Σεβάσου το.

Το μέλλον στον πλανήτη γη θα εξελιχτεί στη φιλοσοφία ΖΕΝ. Τα πάντα μπορούν να είναι μικρά όταν είναι αποδοτικά και δεν καταστρέφουν προκειμένου να θρέψουν υπερ-επαρκώς τον πληθυσμό που  μάλιστα είναι αυτός που δεν πεινάει.

30/10/1970 ημέρα Παρασκευή Τώρα πια έγινα γιόγκι βάτραχος. Δεν σηκώνομαι από τον απορροφητικό καναπέ «για ψύλλου πήδημα». Επιλέγω πλέον αυστηρά τα εντομάκια που θέλω να πιάσω έχοντας πάντα τη μακριά μου γλώσσα. Τώρα πια απόκτησα τα χαρίσματα της προϊούσας μεσηλικίωσης και γιορτάζω την απελευθέρωση από τις «φυλακές ανηλίκων παιδικής μνήμης» για να μπω δέσμια στα 47 των ενηλίκων χρόνια.

        Γράμμα στον Αϊ Βασίλη Πιστέ μας Αϊ Βασίλη, έλα ξανά! Έγινες ένα με τις γιορτές  και την ζωή μας κι ας έρχεσαι απ’ τα παραμύθια. Μοιάζεις αληθινός και πάντα μας ξεγελάς. Εδώ (στην πόλη μου), ετοίμασαν πρόχειρο καταυλισμό, ολόκληρο «χωριό», για να ξεκουράζεσαι από την κούραση των ημερών. Σ’ αγαπάμε, γι’ αυτό! Άργησες κι έχασες  την τελετή ανάματος του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Είναι κάτι σαν δεξίωση και δηλώνει επίσημα την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων, προς  χάριν της παράδοσης κι εσύ ήσουν εξαίρετος καλεσμένος. Δεν πειράζει. Κατάφερες όμως, παρόλη τη θωριά σου, να υπερπηδήσεις  πολλές «κλειστές εισόδους» κρατών και να πας σε πολλές ηπείρους. Εσύ! Που άλλοτε περνούσες με ελευθέρας, παντού, μόνο με μια e - pass . (Κάνεις και μαγικά βέβαια, σε ξέρουμε, χρόνια τώρα.) Πιο τολμηρό σε βρίσκω φέτος κι ας «έκοψες» κάπως,  λόγω κρίσης θα ‘ναι. Σε τούτη την πλατεία πάντως, ένα ψιλολέλεκο δέντρο σε περιμένει, αληθινό θα’ ναι...

  Με το ποδήλατο στην πόλη (παρότι τυχαίνει να ζω στο - κατά τα άλλα- όμορφο Ναύπλιο) δεν μπορείς εύκολα (χαλαρά  και ανέμελα) όλες τις ώρες και μέρες να κινηθείς στους δρόμους και τα στενά του. Με τα πόδια σκοντάφτεις παντού - ακόμα και στα πεζοδρόμια, που είναι πλέον μηχανοδρόμια (λέγεται και αλλιώς αυτό: πως ένας ορθοπεδικός έχει πάντα δουλειά ). Με το αυτοκίνητο πάλι, δεν βρίσκεις να παρκάρεις και δεν είσαι ούτε φανατικός του δίτροχου. Ο καναπές σε κούρασε και η τηλεόραση δεν έχει τίποτα. Τι κάνεις; Καταρχήν ονειρεύεσαι. Είσαι πάνω σε ένα ποδήλατο σε μιά ονειρεμένη πόλη και κανένας δεν σου χτυπά τα νεύρα στο κεφάλι. Όλοι και όλα συμβάλλουν στο να έχεις μιά ήσυχη και μία όπως σου αρμόζει, φυσική κατάσταση, ώστε να αναγεννιέσαι από τις σκοτούρες της ζωής.  Αλλά δεν είναι έτσι ή, κάπως έτσι. Γιατί οι νοήμονες φρόντισαν να σε ξυπνούν όταν χαζεύεις και ονειροπολείς (ακόμα και πάνω στο ποδήλατο) και να σε κοιμίζουν όταν σκέφτεσαι και δυσπιστείς με τις ανόητες υποδείξει...