O Παρλαπίπης

  Παραμονή Χριστουγέννων στο Ναύπλιο  τι κομψά που φαντάζουν όλα, σαν σε θέατρο, που δεν έχεις αντίληψη για το παρασκήνιο. Γιατί από μπροστά, στη βιτρίνα, είναι όλα μαγικά, προχωρώντας στο βάθος, αγναντεύεις τους αληθινούς ήρωες. Περιγραφή μιας κατάστασης από μπροστά : ο κόσμος  χαίρεται στο "χωριό του Αι Βασίλη" και μεταφέρεται νοερά με το έλκηθρό του στα διάφορα σπιτάκια του, που είναι και πολλά (κάτοχος real estate πριν την κρίση) με στάσεις στα παζάρια της φτωχομάνας .. και από την πίσω πλευρά : το όχημα του ΔΉΜΟΥ ΝΑ ΚΌΒΕΙ ΤΑ ΔΈΝΤΡΑ ...συμβολικά στις 23/12/2012 ! ΕΚΕΊΝΑ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΟΛΙΣΤΟΥΝ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ! Γιατί;   στο βάθος το χωριό του Αη Βασίλη γιατί τα κόψατε καλέ τα δέντρα; Αρρώστησαν ή λόγω κάποιου πολεοδομικού τεχνάσματος  ; εγώ ανυποψίαστος πολίτης είμαι , απαντήσεις γυρεύω κι όχι τετελεσμένα γεγονότα. Μήπως το ανακοινώσατε κάποια ανυποψίαστη στιγμή σε καμιά φυλλάδα; παραμονή Πρωτοχρονιάς...

Μαθαίνοντας και δημιουργώντας την ιστορία ενός τόπου- - Μια εκπαιδευτική εμπειρία της Κατερίνας Γραμματικού Υπεύθυνης Κ.Ε.Ε. Αργολίδας (2005-2011) Μαθαίνοντας τον τόπο , το τοπίο , τον χώρο που μέσα τους ζω, που μαζί με τους άλλους μεγαλώνω, συνυπάρχω με την κοινωνία, ευδοκιμώ, σαν δέντρο μεγαλώνω, βγάζω νέους κλώνους, δίνω νέα ιστορία…χάριν σε όλους αυτούς τους χρήσιμους άλλους, γνωρίζοντάς τους από τα παλιά. ΜΕΡΟΣ Α’ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Αν και ο όρος τοπική ιστορία είναι διφορούμενος εφόσον δεν υπάρχουν «περιοχές» ή «τόποι» καθορισμένοι άπαξ και διαπαντός, όπως δεν υπάρχει μια μόνο περιοχή σε έναν συγκεκριμένο χρόνο, ο τόπος τελικά για την τοπική ιστορία και το μέγεθός της (χωριό, γειτονιά, περιοχή, περιφέρεια, πόλη) αποτελούν ζητήματα επιλογής του ερευνητή [1]. Αφορμή αναφοράς μας υπήρξε το πρόγραμμα τοπικής ιστορίας, με την συμμετοχή ενηλίκων μαθητών - εκπαιδευομένων, που υλοποιήθηκε από το Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων Αργολίδας (Κ.Ε.Ε.), στη...

Μαθαίνοντας και δημιουργώντας την ιστορία ενός τόπου- - Μια εκπαιδευτική εμπειρία της Κατερίνας Γραμματικού Υπεύθυνης Κ.Ε.Ε. Αργολίδας (2005-2011) Μαθαίνοντας τον τόπο , το τοπίο , τον χώρο που μέσα τους ζω, που μαζί με τους άλλους μεγαλώνω, συνυπάρχω με την κοινωνία, ευδοκιμώ, σαν δέντρο μεγαλώνω, βγάζω νέους κλώνους, δίνω νέα ιστορία…χάριν σε όλους αυτούς τους χρήσιμους άλλους, γνωρίζοντάς τους από τα παλιά. ΜΕΡΟΣ Α’ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Αν και ο όρος τοπική ιστορία είναι διφορούμενος εφόσον δεν υπάρχουν «περιοχές» ή «τόποι» καθορισμένοι άπαξ και διαπαντός, όπως δεν υπάρχει μια μόνο περιοχή σε έναν συγκεκριμένο χρόνο, ο τόπος τελικά για την τοπική ιστορία και το μέγεθός της (χωριό, γειτονιά, περιοχή, περιφέρεια, πόλη) αποτελούν ζητήματα επιλογής του ερευνητή [1]. Αφορμή αναφοράς μας υπήρξε το πρόγραμμα τοπικής ιστορίας, με την συμμετοχή ενηλίκων μαθητών - εκπαιδευομένων, που υλοποιήθηκε από το Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων Αργολίδας (Κ.Ε.Ε.), στην έδρ...

μετά απο πολύ μα άρα πολύ καιρό αποφάσισα να ξανασυστηθΩ! με λίγες φωτογραφίες και ένα κείμενο που βγήκε στον αέρα.

Ένα Αντίδοτο στην εκπαιδευτική πολιτική των σημερινών σχολείων:Η Τέχνη στα Σχολεία στη θέση πολλών "άλλων" μαθημάτων [Σαν ψέμα για τα ελληνικά σχολεία ακούγεται, Η Τέχνη να μπεί στα Σχολεία , όχι όμως έτσι, κοροΐδίστικα όπως υπάρχει. Με αφορμή πολλά κ διάφορα (...) βάζω ένα κείμενο που μπορεί να είναι κάπως!! αλλά αφού έχει γραφτεί ας μη πάει και στο ....τόπο θα πιάσει.] Δεδομένου ότι το Καλλιτεχνικό έργο ως (θείο) δημιούργημα του ανθρώπου εμπεριέχει -μεταξύ άλλων- ΣΤΟΧΑΣΜΟ (κατά ΧΕΓΚΕΛ), ενώ η ωραία Τέχνη είναι προορισμένη να διεγείρει το (ενάρετο) αίσθημα αλλά και αισθήματα άλλα ( φόβου, συμπάθειας, κλπ.), αν λάβουμε υπόψιν ότι κατά τον ίδιον «η Τέχνη αφυπνίζει το Θυμικό » και ότι, - καθήκον και σκοπός της Tέχνης είναι να πραγματοποιεί μέσα μας την ρήση του ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ « τίποτα το ανθρώπινο δεν το θεωρώ ξένο σ΄ εμένα» .... εαν θελετε ολόκληρο το κείμενο στήλτε e-mail

Κάτι που σε ενοχλεί πολύ; γραψτο Γράψε κάτι που σε πονεί και σε θρηνεί απο τους γύρω σου , απο το τόπο που ζεις και προώθησέτο σε άλλους κατοίκους το Δήμου σου, του τόπου σου, να μιλήσουν κι αυτοί. Κατόπιν γύρισέ το πίσω σε εμένα να μάθει και ο παρλαπίπης κάτι απο όλα αυτά. θα βγούν πολλά χρήσιμα πράγματα ... και τα λέμε πάλι .

κινηματογραφικο_εργαστηρι No budget stories

mini Festival :Looney Tunes υπο την αιγίδα του σύλλογου «ΠΥΛΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» www.nafplio-culture.gr ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟ 2010 ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ http:// www.youtube.com/watch?v=Cit5nu9Skaw ή ΔΑΣΚΑΛΟΣ στα μαθηματα του κινηματογραφου ο σκηνοθετης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΑΚΗΣ

Ένα ηλικιακά παραγόμενο προϊόν που αναγνωρίζεται κοινωνικά, αν όχι πάντα βιολογικά είναι και η «ωριμότητα». Συχνά ο όρος ενήλικας μας παραπέμπει στην ωριμότητα και ίσως να μας παραπλανά. Ο ενήλικας είναι «κοινωνικά αναγνωρίσιμος» (ηλικιακά χαρακτηριστικά - ηλικιακή ωριμότητα) και είθισται να αντιπροσωπεύεται με αντιληπτές πράξεις και αναμενόμενες συμπεριφορές, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Όταν «την ενηλικίωση εκτός των άλλων την καθορίζει κι ένα σύνολο αξιών και ιδανικών»1, πως μπορούν να ταυτιστούν ωριμότητα και «ενήλικας»; Όταν μάλιστα αναφερθούμε στις αποφάσεις που παίρνει ο ενήλικας όπως το να ξαναγίνει μαθητής και να ακολουθήσει το δρόμο της μάθησης ξανά, πόσο «δική του» είναι αυτή η απόφαση ; «Οι ενήλικοι (μαθητές ή όχι), σε αντίθεση με τα παιδιά, είναι ικανοί να κατευθύνουν και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τη συμπεριφορά τους, τις ενέργειές τους και τις απόψεις τους και, συνεπώς, τη μάθησή τους. Αυτό το αξίωμα βρίσκεται μέσα στον πυρήνα του ορισμού που δίνει η κοινωνία στ...