O Παρλαπίπης

Νάρκισσος και Ψειρόστομος Είπαν τους bloggers Νάρκισσους. Σε επίσημο φύλλο Πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδα (Επενδυτής). Και με ξαναβρήκε η εσωστρέφειά μου , σαν παλιά αρρώστια που σου δηλώνει την τυραννία της . Ύστερα από κατάσταση συλλογισμού όμως θεωρώ προσωπική υποχρέωση να εκθέσω και σε άλλους την αρρώστια μου , την φαγούρα να αυτοαναλύομαι και να ξεψειρίζω τις πληγές από την ατέλειές μου που με τρώνε συνεχώς.

ΤΟ ΔΕΜΑ ……Αμέρικα, Αμέρικα Η Αμερική δεν συμβολίζεται μόνο με το άγαλμα της Ελευθερίας και τους πύργους της. Είναι οι άνθρωποι και οι μνήμες τους. Για μένα τα δέματα απ' τον θείο ήταν η Αμερική. Ο ίδιος γινόταν το σύμβολο μιας «μεγάλης» χώρας, σύμβολο της ελευθερίας μέσα από τα υλικά και τα άυλα πράγματα που   διακινούσε στοργικά . Μετανάστης στην Αμερική του ’60 είδε πολλά. Είδε σε σινεμασκόπ προέδρους να αλλάζουν, να ετοιμάζουν πολέμους,  να σκοτώνονται. Είδε το όνειρο από κοντά! Συνέχιζε πάντα αέναα να διακινεί δέματα προς τους συγγενείς στη μητέρα πατρίδα. Το δέμα ήταν ολόκληρο εμπόρευμα. Ένας θησαυρός για τη δεκαετία του ’70 από οδοντόπαστες (Kolynos ή Golgate), καραμέλες, τσίχλες, ρούχα φορεμένα ή αφόρετα, υφάσματα, χαβανέζικα πουκάμισα, μέχρι αλεύρι και οδοντογλυφίδες! Ολάκερη η Αμερική σ΄ένα πακέτο μέσα. Στοιβαγμένα όπως ήταν για μέρες πολλές μέχρι να διασχίσουν τον Ατλαντικό, τη Μεσόγειο, τα υφάσματα κα τα μικροπράγματα, όλα εκείνα τα αγαθά του πλεονάσματος...

Ο Ποιητής και η Μούσα Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Προς τι καλόν, τι όφελος ηθέλησεν η τύχη, κ' εν τη αδυναμία μου επλάσθην ποιητής; Μάταιοι είν' οι λόγοι μου• της λύρας μου οι ήχοι αυτοί οι μουσικώτεροι δεν είναι αληθείς. Εάν θελήσω ευγενές αίσθημα να υμνήσω, όνειρα είν', αισθάνομαι, η δόξα κ' η αρετή. Παντού απογοήτευσιν ευρίσκ' όπου ατενίσω, κ' επί ακάνθων πανταχού ο πους μου ολισθεί. Η γη 'ναι σφαίρα σκοτεινή, ψυχρά τε και δολία. Τα άσματά μου πλανερά του κόσμου είν' εικών. Έρωτα ψάλλω και χαράν. Αθλία παρωδία, αθλία λύρα, έρμαιον παντοίων απατών! ΕΡΑΤΩ Η ΜΟΥΣΑ Δεν είσαι ψεύτης, ποιητά. Ο κόσμος τον οποίον οράς εστίν ο αληθής. Της λύρας αι χορδαί μόναι γνωρίζουν τ' αληθές, και εις αυτόν τον βίον οι ασφαλείς μας οδηγοί μόναι εισίν αυταί. Του θείου είσαι λειτουργός. Σοι έδωκε τον κλήρον του κάλλους και του έαρος. Μελίρρυτος αυδή ρέει από τα χείλη σου, και θησαυρείον μύρων είσαι - χρυσή υπόσχεσις και άνωθε...

Χανόμαστε!!!

΄Oλα τα ΡΑΙΧ του κόσμου, οι Σημαίες κι ένα μεγάλο ΟΧΙ. Η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία , το Α’ Ράιχ, ο Μπίσμαρκ , ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος , ο Καπιταλισμός , το Bauhaus , το Γ’ Ράιχ και το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Κόμμα , έφεραν την πτώση του προσώπου που το ανέδειξε. Έφεραν την ήττα του Υπερανθρώπου του Νίτσε και η θραύση κρυστάλλων του Ολοκληρωτισμού γέννησε τον άσβεστο φόβο στα κομμένα μυαλά των ανθρώπων του. Φύρερ & Ντούτσε. Δυο πρόσωπα για μια ΕΜΜΟΝΗ ΙΔΕΑ. Σωά , η αλησμόνητη λέξη, έτσι όπως ορίζουν οι Εβραίοι το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ . ΝΑΖΙ, το κίνημα της εξουσίας και η αλησμόνητη λέξη όλων των υπολοίπων. Κι όμως ο Ολοκληρωτισμός γεννήθηκε σε Καπιταλιστικό σύστημα , σε Βιομηχανοποιημένες οικονομίες και Δημοκρατικές κοινωνίες. Κάθε σχηματισμός ως ολότητα ενέχει βαθμό Δημοκρατίας , ελευθερίας και ολοκληρωτισμού. Γιατί όχι και Φασισμού. Ακόμη όμως και στη Δημοκρατία υπάρχουν μηχανισμοί καταπίεσης , καταστολής , προκειμένου να ασκηθεί η ΕΞΟΥΣΙΑ και να διατηρηθεί η Υποδούλουση των πολλών . ...

ΑΡΓΟΛΙΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ ΗΣΥΧΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Όταν τα χρώματα στερεύουν γιατί στερεύει η φαντασία όλα ένα χρώμα γίνονται, λίγες οι λέξεις, μια η κλίση : πράσινο το χρώμα.... πράσινη η φύση πράσινη η ελπίδα πράσινη η ομάδα πράσινος ο γεωφυσικός χάρτης πράσινη η βλάστηση πράσινο το Ακρωτήρι πράσινο το τσάι πράσινο το σαπούνι πράσινο το παντελόνι πράσινο το μπουκάλι πράσινο το μπαλόνι πράσινη η μπύρα πράσινο το χορτάρι πράσινο το δέντρο πράσινη η τσουκνίδα πράσινη η γραμματοσειρά πράσινος ο Δήμος πράσινη η χώρα πράσινο το κόμμα πράσινα τα άλογα.

Η Μοναξιά του Ποδηλάτη Βροχή οι ποδηλάτες έπεφταν απόγευμα Σαββάτου καμουφλαρισμένες σταγόνες γίνανε πάνω σε ερωτικά σατέν,αποκοιμήθηκαν γλυκά στις ράχες σαλονιών, σε τετράγωνες οθόνες μέσα κρύφτηκαν στις ράθυμες κι ανάλαφρες εκείνες ώρες -τις απογευματινές- Με του καιρού τη συστολή ….με τη βροχή μαζί…. νικήθηκαν μεμιάς οι ποδηλάτες... Παρατημένα πίσω τους τα σύνεργα: ρόδες, φρένα, πεντάλ και λασπωτήρες, δυναμό, κουδούνια , σύμβολα μιας χούφτας ανθρώπων, λάβαρα επανάστασης, που όλα μαζί πόνταραν σε κίνημα μιας Ιδέας.. Η Ιδέα: το ποδήλατο = λάβαρο με αυτό θα δείξουμε πως κάτι απαιτούμε . Παρότι μάθαμε να συγχωρούμε και στον χ(κ)αμένο να ποντάρουμε δεν πάψαμε , ας κόψουμε συνήθειες παλιές και πίσω να μην κάνουμε στους δύσκολους καιρούς.....γιατί όταν οι πολλοί βαράμε πεταλιά , οι Ολίγοι να βαράνε μ..... [Mε αφορμή την Ποδηλατάδα στο Ναυπλιο στις 26/9/09 που ακυρώθηκε λόγω βροχής]

ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ Άκαπνοι, υγιείς , ενοχλημένοι από τους άλλους, τους καταπιεστές - καπνιστές βάλθηκαν τα βλαβερά Τσιγάρα να τα βγάλουν κι Απαγορευμένα . Ξεχνάνε μάλλον τα μυριάδες σπιτικά που στήσανε τσιγάρα , ποτά, ξενύχτια και λοιπά…. Αφιερώνω τους παρακάτω στίχους στους μη καπνίζοντες κορακοζώητες. Μπορεί κάποτε να γίνουν απαγορευμένοι, γι΄αυτό κάντε τους save as… στον Υπολογιστή σας... Όσοι με το χάρο γίναν φίλοι με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη Στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι Πάντα γελαστοί….πάντα γελαστοί…. πάντα γελαστοί και…γελασμένοι Άλκης Αλκαίος Σε επόμενο Post θα ακολουθήσουν φωτογραφίες –«Απαγορευμένες»- που θα έχουν θέμα το τσιγάρο. Όσοι ενοχληθούν από τους καπνούς των φωτογραφιών να κόψουν την ανάγνωση του parlapipi (αφού το τσιγάρο προφανώς το έχουν κόψει) .